|
Κεντρική σελίδα
ΕΛ.Ο.Ι.
Ομοιοπαθητική
Εκδηλώσεις
Συνδέσεις
Διάλογος
Επικοινωνία
|
Ομοιοπαθητική στην αρχαία Ελλάδα
Όλοι μας γνωρίζουμε ότι η ιατρική επιστήμη γεννήθηκε στην Ελλάδα και θεμελιωτής της θεωρείται ο Ιπποκράτης. Η αρχαία Ελληνική ιατρική, ως ολιστική, είναι διαχρονική και γι αυτό πάντα επίκαιρη. Οι Έλληνες ιατροί εφάρμοζαν με εξαιρετική επιτυχία τη χειρουργική όπου ήταν αναγκαίο, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της ιατρικής τέχνης ήταν η ολιστική θεραπευτική, θεράπευαν δηλαδή τον ανθρώπινο οργανισμό ως σύνολο, και μόνο σε ιδιάζουσες περιπτώσεις εστιάζονταν στην αποκατάσταση των επιμέρους διαταραχών. Η στενή σχέση μεταξύ ψυχής και σώματος έχει καταδειχθεί σε όλα τα συγγράμματα τους. Η ολιστική θεραπεία του ασθενή και όχι η μεμονωμένη αντιμετώπιση της ασθένειας είναι ακρογωνιαίος λίθος για την Ομοιοπαθητική.
Είναι τεκμηριωμένο, ότι έδιναν μεγάλη σημασία στην ψυχική κατάσταση του ασθενή, στις διαπροσωπικές του σχέσεις, στον τρόπο ζωής του, στα όνειρα του, στη διατροφή και τη φυσική του κατάσταση. Παράλληλα η θεραπεία γινόταν σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους (Ασκληπεία), όπου ήταν κόμβοι γεωμαγνητικής ενέργειας, βρίσκονταν σε φυσικό περιβάλλον και περιελάμβανε βοτανοθεραπεία, άσκηση, φυσικοθεραπεία, χορό, δραματοθεραπεία (θέατρο), μουσικοθεραπεία κλπ.
Ο δεύτερος μεγάλος νόμος της Ομοιοπαθητικής, ο Νόμος των Ομοίων, ήταν ήδη γνωστός στους Έλληνες ιατρούς και ξεκάθαρα διατυπώνεται αρχικά από τον Ηρόδικο... "ο πόνος θεραπεύεται με τον πόνο", και λίγο αργότερα από τον μεγάλο μαθητή του, τον Ιπποκράτη ... "η ασθένεια προκαλείται από τα όμοια και με τα όμοια ως ιάματα ο ασθενής υγιαίνει" (Περί τόπων, 42). Ο Ιπποκράτης υποστηρίζει ότι αυτό που παρατηρούμε στον ασθενή δεν είναι η νόσος αλλά το σύμπτωμα και ότι η αιτία της νόσου βρίσκεται εντός του οργανισμού και όχι έξω απ' αυτόν. Πίστευε ότι δεν υπάρχει ασθένεια αλλά ασθενής. Γνώριζαν μάλιστα και το μηχανισμό της καταπίεσης της νόσου από τη φαρμακευτική αγωγή: «...αν κάποιος προσπαθεί να τις κατανικήσει (τις νόσους) με φάρμακα ανεξάρτητα από τον απαιτούμενο χρόνο τις επιδεινώνει και τις πολλαπλασιάζει».
Στο διάλογο του Πλάτωνα ‘Χαρμίδης', αναφέρεται: «Ίσως έχεις ακούσει καλούς ιατρούς όταν έλθει σ' αυτούς ένας άρρωστος με πόνο στο μάτι, να λένε ότι δεν είναι δυνατόν να γιατρέψουν χωριστά τα μάτια αλλά πρέπει να κάνουν θεραπεία για όλο το κεφάλι, προκειμένου να κάνουν καλά τα μάτια. Κι ότι είναι ανόητο να νομίζει κανείς ότι μπορεί να θεραπεύσει το κεφάλι χωριστά από το υπόλοιπο σώμα. Ξεκινώντας απ' αυτή την αντίληψη επιχειρούν να θεραπεύσουν το μέρος μαζί με το όλο. Γιατί όπως δεν πρέπει να επιχειρείς να θεραπεύεις τα μάτια χωρίς το κεφάλι, και το κεφάλι χωρίς το σώμα, έτσι δεν μπορείς και να θεραπεύεις το σώμα χωρίς την ψυχή».
|
|